Holly is een doodnormaal meisje van vijftien. Alleen heeft ze niet veel vrienden en is ze niet de meest populaire van haar klas. Enkel haar zus en Bart, een neurodiverse jongen, ontlokken af en toe een glimlach aan Holly. Haar schoolresultaten laten te wensen over en op de vraag of ze gepest wordt, antwoordt ze met een kurkdroog “soms”. Maar haar reactie op het pestgedrag onderscheidt haar. "Ik vind dat nogal erg voor hen", laat ze een leerkracht weten. Holly geeft blijk van bijna bovennatuurlijke empathie. Oprechte naastenliefde of naïviteit? Als grijze muis leeft ze een onopgemerkt bestaan. Tot ze op een dag een vreemd voorgevoel heeft, afbelt voor school, die ook waarschuwt, en die zo aan een desastreuze brand ontsnapt. Plots zijn alle ogen op Holly gericht en komt ze in een maalstroom terecht waarvoor ze niet heeft gekozen.

Zeven jaar nadat ze met het internationaal bejubelde Home de Publieksprijs en de Georges Delerue Award voor Beste Muziek won, keert regisseur Fien Troch terug met dit intrigerende portret, dat zich weigert te laten definiëren en zich losrukt van alle vergelijkingen.