Een jongen wandelt langs de branding en verzamelt artefacten uit de Noordzee. Al sinds zijn kindertijd is hij strandjutter, gebiologeerd door alles wat de zee ophoest en verzwelgt. De zee onthult aan hem een schatkamer vol relieken; een lekke reddingsband, zaden uit andere continenten, een potvis die nodig in leven moet worden gehouden. De hele wereld met haar
schoonheid en verwoesting, haar woelige migratie en klimaat, tekent zich in één kustlijn voor hem uit.

Een moeder wandelt langs de branding en verzamelt herinneringen aan haar zoon. Al sinds zijn kindertijd is duidelijk dat hij anders denkt en anders leeft. Zal ze hem kunnen loslaten in de wijde wereld? Zal hij haar kunnen loslaten?

Mare Madre is een poëtische monoloog over de intense band tussen een moeder en een zoon, over missen en terugvinden, over wegdrijven en aanspoelen. 

Tom Goossens regisseert, Marijke Libert en Fred Libert schrijven, Stephan Vanfleteren ontwerpt de scenografie. Samen met Marijke Pinoy brengen ze een voorstelling die even sober als beeldrijk wil zijn, waarin de kracht van de kleinste hebbedingen spreekt. Mare Madre is zowel navelstaren als turen naar de einder.